Fahrudin KLADNIČANIN: Inače prema nekim informacijama, general Mladić je sve do prije koju godinu bez ikakvih problema boravio u svojoj kući u Ulici Blagoja Parovića, u beogradskom naselju Banovo Brdo, a viđan je i na utakmicama reprezentacije i FK Crvena Zvezda, kao i u prestižnim beogradskim restoranima, a zatim, tvrde upućeni, i u nekim od kasarni tadašnje Vojske Jugoslavije. Prema pisanju štampe, najozbiljniji pokušaj srpskih vlasti oko utvrđivanja istine u vezi sa vojnim liderom bosanskih Srba otpočeo je nekoliko meseci pošto je Boris Tadić preuzeo kormilo Ministarstva odbrane. Provere su trajale nekoliko mjeseci, nakon čega je tadašnji ministar odbrane izjavio da je Mladić poslednji put imao kontakte sa zvaničnicima vojske u maju 2002. godine.

Pravda će biti zadovoljena. Pod pritiskom Evropske unije, prije svega Holandije, vlasti Republike Srbije uhapsile su danas generala Ratka Mladića. Čovjek koji je optužen za zločine protiv čovječnosti, teške povrede ženevske konvencije, kršenja zakona i običaja ratovanja. Čovjek koji je odgovoran za GENOCID u Bosni i Hercegovini i posebno nad nevinim srebrničkim žrtvama. Ovo je prilika da se ne divimo dovitljivosti srpskog generala koji se godinama krio od pravde, od Haškog suda, već prilika da jasno i glasno kažemo za šta je odgovoran Ratko Mladić.

U optužnici koji je Haški tribunal podigao protiv generala Mladića navodi se da je kao komadant Glavnog štaba Vojske bosanskih Srba od 1992.do 1996. godine učestvovao u progonu nesrpskog stanovništva. Ratko Mladić odgovoran je za: granatiranje opkoljenog Sarajeva, snajpersko djelovanje po gradu, od čega je stradalo civilno stanovništvo, od čega 1500 djece. Srpskom generalu Ratku Mladiću na teret se stavlja i GENOCID nad Bošnjacima, odnosno bosanskim Muslimanima, i pokušaj prikrivanja tih ubistava. U optužnici stoji da su vojnici pod komandom generala Mladića ubili preko 8.000 muslimanskih muškaraca i dječaka, a oko 30.000 žena i djece deportovano je za dva dana. Napad je počeo 6. jula 1995. godine i završio se ulaskom generala Mladića u očišćenu Srebrenicu. Sjećamo se izjave koju je general Mladić tada rekao: „Evo nas 11. jula 1995. godine u srpskoj Srebrenici. Uoči još jednoga velikoga praznika srpskoga, poklanjamo srpskom narodu ovaj grad. I napokon došao je trenutak da se posle Bune protiv dahija Turcima osvetimo na ovom prostoru.

I dok je Karla del Ponte uporno tvrdila da je u Srbiji, zvaničnici u Beogadu najmanje desetak puta su pozvali i Mladića i druge optužene da se dobrovoljno predaju i najmanje toliko puta demantovali da se ovaj general i dalje nalazi u Srbiji. Američki zvaničnici su za to vrijeme kranje pragmatično izjavljivali su da je za okončanje rada Tribunala neophodno da se pred njim nađu i Karadžić i Mladić. Ali nisu baš svi podržavali ideju o izručenju onih koje su držali za nacionalne heroje. Ratko Mladić je penzionisan u vrijeme kada je predsjednik SRJ bio Vojisalv Koštunice, u jeku najvećeg rejtinga Koštuničine Demokrstske stranke Srbije general Ratko Mladić je primao redovnu penziju, sve do 2005. godine kada je pod pritiskom Zapada i Haškog Tribunala ona ukinuta.

Inače prema nekim informacijama, general Mladić je sve do prije koju godinu bez ikakvih problema boravio u svojoj kući u Ulici Blagoja Parovića, u beogradskom naselju Banovo Brdo, a viđan je i na utakmicama reprezentacije i FK Crvena Zvezda, kao i u prestižnim beogradskim restoranima, a zatim, tvrde upućeni, i u nekim od kasarni tadašnje Vojske Jugoslavije. Prema pisanju štampe, najozbiljniji pokušaj srpskih vlasti oko utvrđivanja istine u vezi sa vojnim liderom bosanskih Srba otpočeo je nekoliko meseci pošto je Boris Tadić preuzeo kormilo Ministarstva odbrane. Provere su trajale nekoliko mjeseci, nakon čega je tadašnji ministar odbrane izjavio da je Mladić poslednji put imao kontakte sa zvaničnicima vojske u maju 2002. godine.



Još jednom želimo da nagalsimo da je pred Međunarodnim krivičnim tirbulanom za bivšu Jugoslaviju, 08. novembra 2002. godine, general Ratko Mladić optužen za:
1. GENOCID;
2. Učestvovanje u genocidu;
3. Progone na političkoj, verskoj i nacionalnoj osnovi, kao zločine protiv čovečnosti;
4. Istrebljenje, kao zločin prema čovečnosti;
5. Ubistvo, kao zločin protiv čovečnosti;
6. Ubistvo, kao kršenje ratnih zakona i običaja;
7. Deportaciju ljudi, kao zločin protiv čovečnosti;
8. Nehumana dela (prisilna premeštanja), kao zločin protiv čovečnosti;
9-14. Protivpravno terorisanje civila, ubistvo, okrutno postupanje, nehumana dela, napade na civile;
15. Uzimanje talaca.
Uhapšen je u selu Lazarevu kod Zrenjanina, a krio se pod imenom Milorad Komadić.
Vrijeme je da pravda bude zadovoljena!